8 Mayıs 2015 Cuma

İLK

Fotoğraf: El yazısı ile İlk yazılı. İ harfi 1. rakamına
benzetilmiş.8 Mayıs 2015
Müjdem var: Benimle irtibata geçin dediğim isitmekaybideyince@gmail.com başlıklı yazıma cevap geldi biliyor musunuz? Bir kişi mail attı. Bir kişi mi demeyin, her şey o ilk bir kişiyle başlar.

Kendisi İnstagram’daki görseli görmüş de mail atmış. İşitme kaybı yok, dahası işitme kayıplı bir yakını da yok. Kendi yazdığına göre küçüklükten beri işaret dili öğrenmek istiyormuş ve bunun için kurs almış. İşitme kayıplı çocuklarla gönüllü olarak çalışmak istiyormuş fakat aldığı 120 saatlik kurs yeterli görülmüyormuş.

Bunun üzerine bir araştırma yaptım, 210 saatlik kurs bitirme belgesi sonrasında Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı’nın bir sınavına girerek İşaret Dili Öğreticiliği ve Tercümanlığı sertifikası alınabildiğini öğrendim. Bu sertifika ile de devlet kurumlarında ya da özel firmalarda yasal olarak çalışmak da mümkünmüş.

Bunları araştırırken önüme değişik dernekler ve kurumlar çıktı. Değişik resmi düzenlemeleri, değişen uygulamaları öğrendim. İşaret dili konusunu önceden çok düşünmediğimi fark ettim. Düşünceler dünyanın en hızlı hareket eden şeyleri ya, buradan da aklıma işitme kaybından muzdarip olan farklı farklı gruplar olduğu geldi. Herkes kendi grubu içinde diğer grubu çok da duymuyormuş gibi geldi.

Aslında işitme kaybı ile ilgili olan ne kadar çok kişi var...Bir birlik olsak...Duymayıp televizyon sesini açanlar, doğuştan duymayanlar, sonradan duymayanlar, duymayıp cihaz kullananlar, duymayıp işaret dili kullananlar, duymayıp biyonik kulak ameliyatı olanlar, duymayıp duymadığını kabul etmeyenler, duymayanların yakınları, duymayanların sevenleri, duymayanların arkadaşları, duymayanlara yardım etmek isteyenler...Hepimiz birleşsek. Dernekler, sivil toplum örgütleri, yerel dernekler herkes birleşse. Büyük küçük, az çok elimizden geleni ortaya döksek. Atla deve değil yahu, sadece yaşadıklarımızı yüksek sesle söyleyeceğiz.

Toplum içinde ilk bakışta fark edilmeyen engelimizi fark ettireceğiz. Yaşadıklarımızı anlatacağız, dışarıdan görünmeyen içimizi yakıp kavuran şeyleri, bizi üzen şeyleri paylaşacağız. Birbirimize destek olacağız. Bizi anlayanlar da bize destek olacak. Daha sağlıklı düşüneceğiz, daha sağlıklı hissedip daha normal yaşayacağız. İşitme kaybıyla yaşam dersine yeni girenlere yol yordam gösterip umut vereceğiz. İşitme kaybının kolay olmadığını ama çözümünün olduğunu anlatacağız. Biz de empati yapacağız ama, biz de karşımızdakileri anlayacağız. Biz de onların hayatlarını kolaylaştıracağız konuşa konuşa. Ayrılmayacağız, anlatacağız. Gül gibi anlaşacağız sonunda.

Ne olursa olsun ben umutluyum. O ilk bir kişiden cevap aldım ya işe koyulduk demektir. Ben, biz olmuşum demektir.


Teşekkürler E. Umarım gönlünün dileği gerçekleşir ve o çocuklarla çalışabilirsin.
Bu gadget'ta bir hata oluştu
Bu gadget'ta bir hata oluştu