31 Temmuz 2015 Cuma

Polyanna

31.07.2015 El yazısı ile Polyanna yazılmış
ve iki çiçek çizilmiş
Gündem çok sıcak, çok üzücü. İnsan ne yazacağını bilemiyor. İnsan olan, insanların ölümlerinin tümüne üzülüyor. Ayırım yapmadan. İnsanda ne tat ne de tuz kalıyor.

Yine de dedim ki kendi kendime: “Yazmalısın!” Nasıl olacak bilmiyorum ama belki yazmak, okumak, farklı bakış açılarını öğrenmek, biraz da başkalarını dinlemek insanın görüşünü genişletir. Düşüncelerini genişletir. Belki de huzur bu şekilde gelir.

Şu anda hayatımın değişik bir dönemindeyim. Daha önce hiç ilgimi çekmeyen şeyleri merak etmeye başladım. Sonsuz bir merak içindeyim.  Her şeyi bilmek ve öğrenmek istiyorum. Okuduğum şeylere tümüyle inanmadan, çünkü biliyorum ki gerçeğin pek çok yüzü var. Pek çok katmanı var. Bir zaman aralığından ve o anlığına bakınca doğru görünenin ardında bambaşka bir katman var. Önceki katman yüzünden sonraki katmanlar son halini almış. Katmanlar altındakini göstermiyor olabilir. Varsın göstermesin, ben o katmanları teker teker sıyırmak istiyorum altındakini görmek için...Öncesini, sonrasını ve diğer katmanları nasıl etkilediğini. O katmandayken eli kaleme değenler içinde bulundukları katmanı nasıl değerlendirdi, neler anlattı, neler yazdı. Anlamak istiyorum. Bunca yıl bilmediğimi öğrenmek istiyorum.

Zihnim bunları yaparken ruhumdaki Polyanna hala yaşıyor. O olmasa zaten nasıl dayanılır ki bunca acıya? Polyanna bana diyor ki; tüm bu olanların sonunda bir hayır var...ya da olmalı. Bunca yaşanan şey sonunda güzelliklere kavuşmalı.

Umutsuzca umut ediyorum ben hala. Gözlerimi dört açıp gerçeği görmeye de çalışıyorum. Polyanna beni ayakta tutuyor ama gözlerimi kör etmiyor... 
Bu gadget'ta bir hata oluştu
Bu gadget'ta bir hata oluştu