7 Ekim 2016 Cuma

Pembe Ay

Fotoğraf betimleme: El ile çizilmiş pembe kurdele
ve altında Pembe AY :) yazısı
Ekim ayı Meme Kanseri ile ilgili farkındalık ayıymış. Biz ailece Ağustos ayında farkındalığımızı oldukça yükselttik. Sağolsun canım büyük görümceciğim, canım eşimin canım büyük kız kardeşi sayesinde. Benden iki yaş küçük olanı. Dünya tatlısı iki küçük kızı olanı sayesinde.

Büyük bir şok oldu tabi, insan böyle bir şeyi bekleyip, konduramıyor kimseye. Aslında şokumuzun sebebi, hastalığın bize yıllarca filmlerle ve haberlerle kötü anlatılmasından ve bilgisizliğimizden. Tedavilerin ne kadar başarılı olduğunu, bu badireyi atlatanları, hayatına hayat katanları pek bilmeyişimizden...uzun hayatına eskisinden daha mutlu ve anlamlı olarak devam edenleri görüp tanımayışımızdan.  

Oysa her şey bizim bakış açımızla ve onu nasıl kabullendiğimiz ile ilgili.
Görümcecim, kısaca G. diyeyim; maşallah o kadar sağlam ve moralli duruyor ki. Biz de onunla ahenk içindeyiz. Büyük aile bir yürek oldu, sevgiyle kenetlendi G.’nin etrafına. O kadar kenetlendik ki kimsenin düşebileceği bir milim genişliği bile yok.

Süreç kolay değil, sanırım kimse tam bilemez ve anlayamaz yaşayandan gayrı...G. de yaşıyor, öğreniyor ve görüyor. Belki ileride, sular durulunca o da anlatır, paylaşır yaşadıklarını...İçindekileri bilemem, tahmin etmem mümkün değil, ama dışarıdan duruşunu, kendisini hayranlıkla seyrediyorum. Tıpkı hastalığı öğrenmeden önce de yaptıklarını hayranlıkla seyrettiğim gibi...

 Her birimiz ayrı bir şey öğrenip katıyoruz kendimize süreçle. Bol bol şükrediyoruz, etrafımıza daha açık gözler ile bakıyoruz. Belki de tanımadığımız insanların dertleri ile bile daha yakından, daha yürekten ilgileniyoruz.
Bu yaşananlar geçecek bir süre sonra, zoruyla, kolayıyla, gülerek, kahkaha atarak, keyifli anlar geçirerek, uzaklara dalarak, bazen göz yaşı dökerek...insanız çünkü, güleriz de ağlarız da..ama tüm bunlar geçecek... söyleyin bakalım şu hayatta hiç geçmeyen bir şey var mı?

Geçenlerin yerine gelen şeyler olacak biliyorum. Yeni bilgelikler, yeni farkındalıklar mesela. Birbirimizi birbirimize göstermeden bu kadar çok sevebildiğimizi fark etmek...bir olmanın mutluluğunu yaşamak...güvenmek, güvenebilmek hesapsızca...asla yalnız hissetmemek...umudun hep orada var olduğunu bilmek...geleni olduğu gibi kabullenmek...kabullenip de elinden gelenin en iyisi ile ona uyum sağlamak...tevekkül ile hayata bakmak...ve kim bilir daha neler neler...


G.ciğim seni hep gıpta ile izledim. Azmine, inancına, gayretsiz ve doğal güzelliğine, inceliğine, aklına, başarılarına, yılmamana hep hayran oldum. Kendimde eksik olan şeylerin tam halini sende gördüm. Feyz aldım, örnek aldım, saygı duydum ve takdir ettim. Şimdi bu hislerim bambaşka bir boyutta ve artışta...Hala gördüğüm en güzel ve en aklı başında kadınsın. Bunların yanı sıra hep hissettiğim ama dillendirmediğim bir şey varsa o da seni ne kadar çok sevdiğimdir. Seni çok seviyorum, seni çok seviyoruz. Her şeyinle ve tüm varlığınla bu sevgiyi ve daha fazlasını hak ediyorsun...
Bu gadget'ta bir hata oluştu
Bu gadget'ta bir hata oluştu